Diyar Gümüş in Girişleri RSSTue, 15 Dec 2020 17:33:25 GMTOrtopne [1] düz yatarken ortaya çıkan nefes darlığı(dispne)dır , [2] kişinin yatakta ya da sandalyede oturarak uyumasına neden olur. Genellikle, merkezi dolaşıma kanın yeniden dolmasından kaynaklanan ve pulmoner kapiller basıncında artışa neden olan kalp yetmezliğinin geç bir belirtisi olarak görülür. Ayrıca abdominal obezite veya akciğer hastalığı vakalarında da görülür. [3] Ortopne, otururken veya ayakta dururken kötüleşen nefes darlığı olan platypne'nin tersidir.NEDENLERİ: Ortopne genellikle sol ventrikül kalp yetmezliği ve / veya pulmoner ödemin bir semptomudur. [4] [5] Astım ve kronik bronşit hastalarında olduğu gibi uyku apnesi veya panik bozukluğu olanlarda da ortaya çıkabilir. Polikistik karaciğer hastalığı ile de ilişkilidir. [6] Nöromüsküler bir perspektiften, ortopne, şiddetli diyafram zayıflığının bir işaretidir. Bu gibi durumlarda hastalar eğildiklerinde nefes darlığı tarif edebilirler (örneğin ayakkabı bağcığı bağlarken)MEKANİZMA: Ortopne, bir kişi düz veya yatay bir pozisyona yakın uzandığında, kanın pulmoner dolaşıma artan dağılımından kaynaklanmaktadır. Düz yatmak, genellikle vücudun alt ekstremitelerinden kalbe geri dönen kan üzerindeki yer çekiminin engelleyici etkisini azaltır. Bu sağ taraftaki venöz dönüşü artırır. Normal bir insanda, kanın bu yeniden dağılımının solunum fonksiyonu üzerinde çok az etkisi vardır, çünkü sol ventrikül atım hacmini aniden artırmak için yeterli kapasiteye sahiptir (Frank-Starling mekanizmasının bir sonucu olarak). Kalp yetmezliği olan bir kişide, sol ventrikülün, pulmoner dolaşımdan artan kan gelişine cevap verme kapasitesi yetersizdir. Bu, pulmoner dolaşımda kanın birikmesine yol açar. Artmış intra-parankimal pulmoner intravasküler basınç, alveollere hidrostatik basınca bağlı sıvı sızmasına da neden olabilir, böylece pulmoner ödem ve daha da kötüleşen nefes darlığına neden olabilir. Bu nedenle, sol ventrikül yetmezliği olan bir kişi için oldukça kısa bir süre düz yatarken nefes darlığı sıklıkla yaşanır. [5] Bu, akci... Devamını oku

]]>Tue, 15 Dec 2020 17:33:25 GMTSpinal müsküler atrofi (SMA), ikinci motor nöronların kalıtımsal bir hastalığıdır. Otozomal resesif nöromüsküler hastalıkların en sık görüleni olan SMA'nın canlı doğumlarda ortaya çıkma olasılığı ise 10.000 kişide birdir.[2]50 kişiden biri ise SMA hastalığının taşıyıcısıdır.[3][4] Taşıyıcı olmanın kişinin sağlığına bilinen herhangi bir etkisi yoktur. Kişi, sadece çocuğun çocuğu SMA'dan etkileniyorsa veya SMN1 geninin dizilenmesi durumunda taşıyıcılık durumunu öğrenebilir. SMA taşıyıcısı ebeveynlerden meydana gelecek her bir gebelikte hastalığın ortaya çıkma ihtimali %25'tir.BELİRTİ VE SEMPTOMLAR: Semptomlar SMA tipine, hastalığın evresine ve bireysel faktörlere bağlı olarak değişir. Aşağıdaki belirti ve bulgular şiddetli SMA tip 0/1'de en sık görülür:[5]Özellikle ekstremitelerde arefleksiGenel kas zayıflığı, zayıf kas tonusu, gevşeklik ya da düşme eğilimiGelişimsel kilometre taşlarına ulaşmada zorluk; oturma, ayakta durma, yürüme zorluğuKüçük çocuklarda: otururken kurbağa bacağı pozisyonunun benimsenmesi (kalçanın kırılması ve dizlerin bükülmesi)Solunum kaslarında güç kaybı: zayıf öksürük, zayıf ağlama (çocuklarda), akciğerlerde veya boğazda salgı birikimi, solunum güçlüğüAğır SMA tiplerinde çan biçimli gövde (solunum için sadece karın kaslarının kullanılmasından kaynaklanır)Dilde fasikülasyonlar (seğirme)Emme veya yutma güçlüğü, yetersiz beslenmeSINIFLANDIRMA:SMA, bebeklerden yetişkinlere kadar etkileyen geniş bir şiddet aralığında kendini gösterir. Hastalık spektrumu motor gelişimde ulaşılan en yüksek kilometre taşına uygun olarak 3-5 türe ayrılmıştır:1) Doğum Öncesi: Doğumdan önce semptomları (azalmış fetal hareket) belirgin hale gelen çok nadir bir form. Etkilenen çocuklar tipik olarak SMN2 geninin sadece 1 kopyasına sahiptir ve yoğun solunum desteği ile bile genellikle sadece birkaç hafta hayatta kalırlar.2) 0-6 Ay Arası: Şiddetli form, yaşamın ilk aylarında, genellikle hızlı ve beklenmedik bir başlangıç ile ortaya çıkar. (hipotoni). Çocuklar asla desteksiz otu... Devamını oku

]]>Fri, 11 Dec 2020 08:49:20 GMTİnsanlarda, tektospinal yol (kollikülospinal yol), baş ve göz hareketlerini koordine eden bir sinir yoludur. Bu kanal ekstrapiramidal sistemin bir parçasıdır ve orta beyin tektumu ile omuriliğin servikal bölgelerini birbirine bağlar. [1]Orta beynin bir tarafından vücudun diğer tarafındaki (kontralateral) kaslara gelen motor dürtülerden sorumludur. Tektospinal sistemin işlevi, görsel ve işitsel uyaranlara yanıt olarak başın refleks postüral hareketlerine aracılık etmektir.Orta beyinde bu kanalın çıktığı kısım, görsel çekirdeklerden (öncelikle okülomotor çekirdek kompleksi) afferentler alan ve daha sonra kontralateral (mezensefalik kanala dorsal kepçeli) ve birinci servikalin ipsilateral kısmına uzanan üstün kollikulusdur. Omuriliğin nöromerleri: orta beyindeki okülomotor ve troklear çekirdekler ve ponsun kaudal kısmında abdusens çekirdeği.Yol, öncelikle görsel uyaranlara yanıt olarak baş, boyun ve göz hareketlerini koordine etmek için Rexed laminası VI, VII ve VIII'de sona ermek üzere servikal omuriliğe iner.KAYNAKÇA: Pocock, Gillian; Richards, Christopher D. (2006). Human physiology : the basis of medicine (3rd ed.). Oxford: Oxford University Press. p. 152. ISBN 978-0-19-856878-0.KAYNAK: https://en.m.wikipedia.org/wiki/Tectospinal_tract

]]>Wed, 28 Oct 2020 08:13:42 GMTRubrospinal sistem, sinir sisteminin bir parçasıdır. Lateral indirekt ekstra piramidal yolun bir parçasıdır.YAPISI:Orta beyinde, magnoselüler kırmızı çekirdekten kaynaklanır, orta beynin diğer tarafına geçer ve beyin sapında tegmentumun lateral kısmında alçalır. [1]Omurilikte, omuriliğin lateral fünikülünden geçerek, lateral kortikospinal yolun bitişiğinde ilerlemektedir.FONKSİYONLARI:İnsanlarda rubrospinal yol, birkaç ana motor kontrol yolundan biridir. Kortikospinal yoldan daha küçüktür ve daha az aksona sahiptir, bu da motor kontrolde daha az önemli olduğunu düşündürür. Vestibülospinal, tektospinal ve retikülospinal yollar dahil olmak üzere diğer piramidal yollarla birlikte istemsiz hareketleri sağlar. Yol, büyük kas hareketini düzenleme, fleksör kasları kasmaktan ve ekstansör tonunun engellenmesinden ve ayrıca ince motor kontrolünden sorumludur. Öncelikle omuriliğin servikal ve torasik kısımlarında sona erer ve üst ekstremitede çalıştığını ancak alt ekstremite kontrolünde olmadığını düşündürür.İnsanlarda küçük ve ilkeldir. Bununla birlikte, bazı diğer primatlarda deneyler, zamanla, kortikospinal yol lezyonlu olduğunda rubrospinal yolun kortikospinal yolun neredeyse tüm görevlerini üstlenebileceğini göstermiştir.KAYNAKÇA: https://web.archive.org/web/20111227064336/http://neuroscience.uth.tmc.edu/s3/chapter02.html Archived from the original on 2011-12-27. Retrieved 2012-01-03.KAYNAK: https://en.m.wikipedia.org/wiki/Rubrospinal_tract... Devamını oku

]]>Wed, 28 Oct 2020 08:05:06 GMTBir refleks yayı, bir refleksi kontrol eden nöral bir yoldur. Omurgalılarda, çoğu duyu nöronu doğrudan beyne geçmez, ancak omurilikte sinaps oluşturur. Bu, sinyalleri beyinden sinaptik gecikme olmadan spinal motor nöronları aktive ederek daha hızlı refleks eylemlerinin gerçekleşmesini sağlar. Beyin, refleks gerçekleştirilirken duyusal girdiyi alır ve sinyalin analizi, refleks eyleminden sonra gerçekleşir.Bir refleks yayında, bir aksiyon potansiyeli asla işlenmek için beyne gitmez ve bu nedenle çok daha hızlı bir reaksiyonla sonuçlanır. Bir uyarıcıyla (A) karşılaşıldığında, bu uyarandan gelen sinyal duyu nöronundan (yeşil B) omurgaya (C) gidecektir. Burada, sinyalin kaynağına bir motor nöronu (mavi renkte E) devam etmeden önce kısa bir internörondan (D, mor) geçmesi muhtemeldir. Daha sonra, kemiği (G) hareket ettirerek kasların (F, kırmızı) kasılması tetiklenir.Otonom refleks arkı (iç organları etkileyen) ve somatik refleks arkı (kasları etkileyen) olmak üzere iki türü vardır. Somatik refleks sırasında, sinir sinyalleri aşağıdaki yol boyunca ilerler: [1]Derideki, kaslardaki ve tendonlardaki somatik reseptörlerAfferent sinir lifleri, somatik reseptörlerden omuriliğin arka boynuzuna veya beyin sapına sinyalleri taşır.Omuriliğin gri maddesini veya beyin sapı sinapsını oluşturan nöronların birleştiği nokta olan bütünleştirici bir merkezEtkili sinir lifleri, motor sinir sinyallerini ön boynuzdan kaslara taşır.Efferent sinir lifi tarafından innerve edilen efektör kas yanıtı gerçekleştirir.Bu durumda bir refleks yayı, reseptörden omuriliğe duyusal bilgiyi taşıyan ve daha sonra omurilik tarafından üretilen yanıtı bir refleks eylemi sırasında efektör organlara taşıyan sinirlerin izlediği yoldur. Sinir dürtüsü tarafından bir refleks eylemi gerçekleştirmek için izlenen yola refleks yayı denir.MONOSİNAPTİK VE POLİSİNAPTİK:Bir hayvandaki bir refleks yayı, yalnızca bir duyusal nöron ve bir motor nörondan oluştuğunda, tek bir kimyasal sinapsın varlığına atıfta bulunarak monosinapti... Devamını oku

]]>Tue, 27 Oct 2020 19:28:48 GMTKortikobulbar (kortikonükleer) yol, motor korteksi, beyin sapının medulla oblongata (bulbus) bölgesinin bir parçası olan medüller piramitlere bağlayan motor yoldur ve okülomotor dışındaki kraniyal sinirlerin motor fonksiyonunu taşımada görevlidir. Kortikobülbar yol piramidal yollardan biridir, diğeri ise kortikospinal sistemdir.YAPISI:Kortikobulbar yol, frontal lobun primer motor korteksinden kaynaklanır, lateral fissürün hemen üstündedir ve precentral girustaki sulcus centralisin rostralindedir.Yol korteksten orta beyne geçerken korona radiata ve iç kapsülün genusu boyunca iner ve iç kapsülün arka kolunda birkaç lif bulunur. Orta beyinde, iç kapsül serebral pedinküller haline gelir. Beyaz madde, crus cerebri adı verilen serebral pedinküllerin ventral kısmında bulunur. Crus serebri'nin orta üçte birlik kısmı, kortikobülbar ve kortikospinal lifleri içerir. Kortikobulber lifler, kraniyal sinirlerin alt motor nöronlarında sinaps yapmak için beyin sapının uygun seviyesinden çıkar. Bu motor nöronlardaki uçlara ek olarak, kortikobulber yolun lifleri de beyin sapının ince çekirdek, kuneat çekirdek, soliter çekirdek ve tüm trigeminal çekirdekler dahil olmak üzere duyusal çekirdeklerinde son bulur. [1] Kortikobulber liflerin sadece% 50'si dekusasyon yapan kortikospinal yolun aksine, dekusasyon yapar. [1]FONKSİYONLARI:Kortikobulbar kanal, kraniyal sinirlerin üst motor nöronlarından oluşur. Yüz, baş ve boyun kasları, beyin sapı motor çekirdeklerindeki motor nöronlarda sonlanan kortikobulbar sistem tarafından kontrol edilir. Bu, serebral korteksin spinal motor nöronlara bağlandığı ve böylece gövde, üst ve alt uzuvların hareketini kontrol ettiği kortikospinal yolun tersidir. Beyin sapının duyusal çekirdeklerinde sonlanan liflerin, çeşitli duyusal çekirdekler boyunca duyusal iletimi artırdığı veya engellediği düşünülmektedir. Bu, çeşitli uyaranlara karşı seçici dikkat veya dikkatsizliğe izin verir. [1]Kortikobulber kanal, alt yüz çekirdekleri (gözlerin altındaki yüz kaslarını inn... Devamını oku

]]>Tue, 27 Oct 2020 17:47:48 GMTKortikospinal yol, omurilikte alt motor nöronlarda ve internöronlarda sonlanan, uzuvların ve gövdenin hareketlerini kontrol eden, serebral kortekste başlayan motor yoldur. [1] Kortikospinal kanalda bir milyondan fazla nöron vardır ve bunlar genellikle yaşamın ilk iki yılında miyelinleşir.Kortikospinal yol, piramidal yollardan biridir, diğeri ise kortikobülbar sistemdir.ANATOMİSİ:Kortikospinal yol, sadece motor bölgelerden değil, aynı zamanda birincil somatosensoriyel korteks ve premotor alanları da içeren beynin birkaç bölgesinden kaynaklanır. [1] Nöronların çoğu, primer motor korteksten (precentral girus, Brodmann alanı 4) veya premotor frontal alanlardan kaynaklanır. [2] [3] Kortikospinal nöronların yaklaşık% 30'u primer motor korteksten,% 30'u premotor korteksten ve tamamlayıcı motor alanlarından kaynaklanır ve kalan% 40'ı somatosensoriyel korteks, paryetal lob ve singulat girus arasında dağılır. [4] Bu üst motor nöronlar, neokorteksin V. tabakadaki piramidal hücrelerinden köken alır [1] ve orta beynin tabanındaki serebral krusa girmek için ön beyindeki iç kapsülün arka kolundan geçerler. Sonra her iki yol da beyin sapından pons'tan ve oradan medulla'ya geçer. [2] Kortikospinal yol, kortikobulbar yolla birlikte, beyin sapının medullasının her iki yanında iki piramit oluşturur. [1] Kortikospinal nöronlar, kas kontrolü için doğrudan alfa motor nöronlara sinaps yapar.Betz hücreleri, mikroskop altında çok görülebilen çok büyük hücrelerdir ve omuriliğe yansıyan hücrelerin yalnızca% 5'ini oluştururken, genellikle motor sinyallerinin iletişimi için çok önemli oldukları düşünülür. [2] Bu hücreler, beyinden omuriliğe herhangi bir sinyalin en hızlı iletimi olan 70m / sn'nin üzerindeki hızlı iletim hızları nedeniyle dikkate değerdir. [4]Kortikospinal yolun iki bölümü vardır, lateral kortikospinal yol ve anterior kortikospinal yol. Lateral kortikospinal yol nöronları medulla oblongata seviyesinde orta hattı geçer ve uzuvları ve parmakları kontrol eder. [1] [3] Lateral yol, k... Devamını oku

]]>Tue, 27 Oct 2020 17:26:26 GMTFaringeal (farengeal) arklar ya da brankiyal arklar, baş-boyun gelişmesindeki başlangıç noktalarıdır. Baş-boyun oluşmasında birincil etkinliği olan faringeal arklar, intrauterin yaşamın 4. haftasında, nöral krest hücrelerinin bölgeye göçüyle birlikte birlikte belirmeye başlar. Kafa tabanı ve boyun bölgesi 7.haftada şekillenir. Embriyonun kafa bölgesindeki mezenkimal doku, birbirlerinden yarıklarla ayrılmış olan arklar (tümsekler) oluşur. Mezodermden oluşan arkların iç yüzlerinde endoderm, dış yüzlerindeyse ektorderm bulunur. Nöral krest hücrelerinin proliferasyonu ve mezodermal hücrelerin yoğunlaşmasıyla, her arkın ortasında kıkırdak dokusu oluşur. Tümsek niteliğindeki oluşumlara faringeal ark, bunları birbirinden ayıran dış yüzdeki çöküntülere ise faringeal yarık adı verilir (balıkların solungaç sisteminin gelişmesiyle benzerlikler içerdiğinden, önceleri, bu yapılara brankial ark ya da brankial yarık adı verilmişti). İç yüze bakıldığında, faringeal arkları birbirlerinden ayıran oluşumların farinksin yan duvarlarında beliren keseler (faringeal poşlar) olduğu görülür. İlk evrede 6 ark vardır. Beşinci ark ortaya çıkısından kısa bir süre sonra involüsyon geçirerek silinir. Her arkta, o arka özgü biri motor, öteki sensitif iki sinir dalı, arter-ven ikilisi, kıkırdak dokusu ve kas bileşenleri vardır. Bu bileşenlere, yüz dokuları, dil, dudaklar, çeneler, damak, farinks, salgı bezleri ve bu bölgeleri innerve eden sinirler (kafa çiftleri) de katılır.[1][2][3][4][5] Çene-yüz (maksillofasiyal) malformasyonların büyük bir bölümü 1. ve 2. faringeal arklardaki sapmalardan kaynaklanır.[6]Birinci Faringeal ark (Meckel kıkırdağı)Maksiller ver Mandibuler tümsekler (arklar) olarak iki parçadan oluşur.Maksiller tümsek: Üstçene, zigomatik kemik (elmacık kemiği), burun boşlukları, orbita tabanı ve sfenoid kemiğin bir bölümü, temporal kemiğin (şakak kemiği) bir bölümü, incus (orta kulaktaki örs kemiği) ile malleus (orta kulaktaki çekiç kemiği) ve maksiller tümsekten oluşur.Mandibuler tüm... Devamını oku

]]>Tue, 27 Oct 2020 08:22:36 GMTFizik muayene temelde 5 işlemden oluşur: İnspeksiyon, palpasyon, perküsyon, oskültasyon ve olfaksiyon. İnspeksiyon: Tüm kliniklerde hastaya yapılan ilk muayene işlemidir. Hasta, kliniğin branşına göre gerekli olan vücut bölgesini soyar (örneğin göğüs hastalıkları ve kardiyoloji kliniğinde göğüs, genel cerrahide karın). Fizik muayene de hastalığın teşhisi için önemli bilgiler sağlar. İnspeksiyonda hastanın cilt rengine (soluk, sararmış); venöz dolgunluk olup olmadığına; kolleteraller olup olmadığına; ciltte kabarıklık, şişlik, ameliyat izi, darp izi vs. olup olmadığına; skleralarının (göz akı) rengine; göz kapakları ve mukozalarının rengine ve birçok başka etkene bakılır.Palpasyon: Tüm kliniklerde hastaya yapılan ilk muayene işlemidir. Hasta, kliniğin branşına göre gerekli olan vücut bölgesini soyar (örneğin göğüs hastalıkları ve kardiyoloji kliniğinde göğüs, genel cerrahide karın). Fizik muayene de hastalığın teşhisi için önemli bilgiler sağlar. İnspeksiyonda hastanın cilt rengine (soluk, sararmış); venöz dolgunluk olup olmadığına; kolleteraller olup olmadığına; ciltte kabarıklık, şişlik, ameliyat izi, darp izi vs. olup olmadığına; skleralarının (göz akı) rengine; göz kapakları ve mukozalarının rengine ve birçok başka etkene bakılır.Perküsyon: Perküsyon özellikle batında (karın) ve toraksta (göğüs) kullanılır. Sol elin orta parmağı hastanın muayene edilecek bölgesine koyulur, sesin şiddetinin azalmasını engellemek için diğer parmaklar cilde değmeyecek şekilde tutulur. Sağ elin başparmağı sol elin orta parmak ucuna vurulur. Vurma hareketi bilekten sağlanır,vurucu parmak oynatılmaz.Perküsyonda amaç iç organların normalde boş ya da dolu olan kısımlarını test etmektir.İçi boş olan organlar ya da vücut kompartımanları timpanik ses (tiz) verirken, dolu organlar ya da içi dolu olan vücut kompartımanları mat (bas) ses verir. Normalde boş olması gereken bölgeden dolu ses alıyorsak bu bir patoloji olduğunu gösterir.Oskültasyon: Hastanın söz konusu bölgesinin steteskop aracılı... Devamını oku

]]>Tue, 27 Oct 2020 07:32:59 GMTAnamnez, doktorun hastaya teşhis koyma amaçlı olarak hastaya sorduğu sorular sonucu elde ettiği hastanın öyküsüdür. Hastanın mevcut ya da geçmiş hastalıkları hakkında, kendisinden ya da bir yakınından alınan bilgilerdir.Anemnez, hastalığın teşhisinde en önemli adımlardan biridir. Hastanın yaşadığı rahatsızlık, geçmişte yaşadığı ve ailesinde görülmüş olan hastalıklarla beraber değerlendirilerek teşhisin konması için gerekli tetkikler belirlenir. Hatta bazen sadece anamnez alınıp teşhis de konulabilir.Anamnez sırasında ilk önce hastanın kimlik bilgileri alınır. Daha sonra kendisinin dilinden rahatsızlıkları dinlenir. Daha önce geçirmiş olduğu belli başlı hastalıklar ya da ailevî bir hastalığı olup olmadığı öğrenilir. Sosyoekonomik durumu ve alışkanlıkları buna eklendiğinde hastalık için bir ön teşhis konur. Bunu fizik muayene takip eder.Kaynak: https://tr.m.wikipedia.org/wiki/AnamnezNOT: Anamnez ile ilgili daha detaylı bilgilerin yer aldığı bir makaleyi de buraya bırakıyorum: https://www.turkcerrahi.com/makaleler/anamnez/nedir-nasil-alinir/

]]>Tue, 27 Oct 2020 07:22:23 GMT